هشدار کوکی ها در این سایت برای ارائه بهترین تجربه کاربر استفاده می شود. اگر ادامه دهید، فرض می کنیم که شما موافقت میکنید که کوکی ها را از این سایت دریافت کنید. باشه
برای قیمت با ما تماس بگیرید
اتمام موجودی

We (2shahr) will add your email address to a special mailing list for this product. Once the product is in stock, you’ll get an email about it automatically, and your email address will be removed from the product’s mailing list.

The data will be visible to some members of our staff. If you’d like to have your personal data removed, send an email to sales@2shahr.net.

If you believe that your personal data has been misused, you have the right to lodge a complaint with a supervisory authority. We’re obliged by EU General Data Protection Regulation to let you know about this right; we don’t actually intend to misuse your data.

افزودن به فهرست دلخواه

آلو - COMMON PLUMS

PRUNUS DOMESTICA : نام علمی

ROSACEAE - گل سرخیان : خانواده

جنوب شرقی اروپا : بومی منطقه

آلوی اروپایی : نام های دیگر


خاک و تغذیه : خاک های لومی شنی

دمای ایده آل محیط : آب و هوای معتدل

آبیاری و رطوبت : کمی مرطوب

نور محیط : زیاد


آلو

دانستنی های علمی:

دامنه جغرافیایی پراکندگی آلو بسیار گسترده است و گونه های مختلف آنها در سراسر نیمکره شمالی، به صورت بومی، وجود دارند. در حال حاضر سه گونه (آلوی اروپایی، آلوی ژاپنی و آلوی آمریکایی) از این میوه در سراسر دنیا کشت می شود. اغلب ارقام تجاری متعلق به گروه آلوی اروپایی (Prunus domestica) هستند. این گروه، بومی جنوب شرقی اروپا بوده و بیش از 2000 سال است که زیر کشت درآمده است. و پوست صاف تنه اش آن را از سایر گروه های متمایز کرده است.

در ایران حدود 75 رقم آلو و گوجه کشت می شود. مهمترین ارقام بومی عبارتند از: آلوی بخارا، آلوی سیاه کرج، آلوی زرد اراک، آلوی بنفش کرج، آلوی زرد کردستان، گوجه برغان و گوجه سبز سعدی ارومیه.

ار ارقام خارجی که کشت آنها در ایران رواج دارد می توان بوربانک، سانتاروزا و شایرو را نام برد که به ویژه کشت شایرو که در ایران به نام آلوی قطره طلا معروف شده، هر روز توسعه بیشتری می یابد.

خصوصیات گیاهشناسی:

درخت آلو درختی در اندازه های کوچک تا متوسط و با عادت رشد مستقیم می باشد. درخت آلوی اروپای رشد بیشتری نسبت به آلوی چینی دارد.

برگ ها تخم مرغی شکل یا بیضوی، با انتهای نوک تیز یا گرد، دارای دمبرگ کوتاه و حاشیه ای دندانه دار و مضرس می باشد.

گل ها از نظر موفولوژی مشابه گل های هلو بوده اما به رنگ سفید، کوچکتر و و دارای دمگل طویل تر هستند. شکوفه های آلو به صورت جانبی روی چوب یکساله شاخه های معمولی و سیخک ها پدیدار می شوند. به تقریب تمام ارقام ژاپنی و آمریکایی و نیمی از ارقام اروپایی خودسترون هستند و نیاز به درختان گرده زا دارند. گرده افشانی در کلیه ارقام توسط حشرات، به ویژه زنبور عسل انجام می شود.

میوه ها از نوع شفت، تخم مرغی شکل (در نوع اروپایی) و بدون کرک هستند.

شرایط محیط رشد:

از نظر مقاومت در برابر سرمای زمستان، انواع آلوها مشابه سیب و آلبالو هستند و نیازهای سرمایی آنها بر حسب رقم با 500 تا 1800 ساعت دمای کمتر از هفت درجه سانتیگراد برآورده می شود.

این گیاهان به طور کلی خاک های لمونی شنی را ترجیح می دهند و خاک های مرطوب و سنگین را بهتر از دیگر میوه های هسته دار تحمل می کنند.

پس از هرس شکل دهی، بیشتر ارقام تا سن 12 سالگی نیاز به هرس مجدد ندارند ولی در آن سن به دلیل متراکم شدن شاخساره، باید آنها را هرس کرد. ارقام ژاپنی چون چوبشان نرم تر و میوه شان بزرگتر است به پیرایش شدیدتری نیازمندند.

بر حسب رقم و میزان رشد آن، فاصله درختان آلو و گوجه، 5 تا 7 متر می باشد. در کشورهای مختلف توانسته انددر شرایط بسیار مناسب تا 35 تن در هکتار محصول برداشت کنند ولی در ایران به طور معمول میزان محصول از 3 تا 7 تن در هکتار تجاوز نمی کند.

خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:

طبع آلو نوع شیرین آن سرد و تر است و نوع خشکش بیشتر سرد است. برگ آن سرد و خشک است.

آلو حاوی ویتامین های آ- ب – ب۲- ب ۶ پ پ – ث و عناصری مثل کلسیم، فسفر، منیزیم، آهن فلوئور و گوگرد میباشد.

مصرف آلو با جلوگیری از افزایش فشارخون، کنترل قندخون و پیش‌گیری از بروز بیماری‌های قلبی- عروقی، سرطان، بیماری‌های گوارشی و کاهش چربی مورد استفاده در شیرینی‌پزی نقش بسزایی در سلامت انسان دارد.

این میوه تابستانی علاوه بر آب فراوانی که دارد از پتاسیم فراوانی نیز تشکیل یافته و سرشار آنتی اکسیدان است. آنتی اکسیدان موجود در این میوه تابستانی بهترین راه مقابله با رادیکال‌های آزاد بوده و موجب پاکسازی آنها از خون انسان می‌شود.

آب و فیبر بسیار زیاد این میوه نیز از مهمترین خصوصیات آن است. در تابستان به علت تعریق فراوان و از دست دادن آب؛ بدن بیشتر از قبل به مایعات نیاز دارد که این میوه نیز مانند دیگر میوه‌های تابستانی گزینه مناسبی است.

افراد سیگاری بیشتر از دیگران به این دست میوه ها نیاز دارند؛ آنتی اکسیدان این دست میوه ها بهترین گزینه برای بیماران و به ویژه افراد سیگاری است در نتیجه مصرف این میوه ها افراد شادابی و نشاط خود را بازمی‌یابند.

افرادی که کارهای فکری میکنند و بیشتر ازدیگران در معرض نورشدید آفتاب قرار دارند حتما از این میوه استفاده کنند،مواد معدنی فراوان موجود در آلو تعادل یونی خون را از بین برده و مواد غذایی لازم را در اختیار سلول‌های بدن به ویژه سلول‌های عصبی قرار می‌دهد و عامل مهمی در کاهش بیماری های اعصاب است.

این میوه حاوی مقادیر مناسبی از ترکیبات فنلی و بتاکاروتن می‌باشد که با اثر آنتی اکسیدانی خود رادیکال‌های آزاد اکسیژن را خنثی می‌کند. رادیکال‌‌های آزاد اکسیژن اثرات مخربی را نظیر رسوب چربی در رگها و گرفتگی عروق و بروز بیماریهای قلبی عروقی ، تخریب DNA و افزایش شدید احتمال تولید سلول‌های سرطانی در بدن و افزایش احتمال بروز استئوآرتریت ( منشا پیدایش بیماری‌هایی نظیر آرتریت روماتوئید) در بدن اعمال می‌کنند. لذا با توجه به تآثیر آلو در پیشگیری از این بیماری‌ها، مصرف این میوه می‌تواند در سلامت انسان بسیار موثر باشد.

آلو به دلیل داشتن فیبر غذایی، برای کنترل قند خون، جلوگیری از یبوست و حفظ سلامت دستگاه گوارش مفید است.

سوربیتول موجود در آلو ، خاصیت ملین دارد.

آلو یکی از منابع غنی پتاسیم و مصرف متعادل آن در کنترل فشارخون موثر است.

فیبر موجود در آلو سبب افزایش رشد و تکثیر باکتری‌های مفید و مانع از رشد باکتری‌های مضر در داخل روده می‌شود. در عین حال بر اثر تخمیر فیبر در داخل روده، اسید بوتیریک تولید می‌شود که منشا انرژی برای سلول‌های روده است و به‌این ترتیب به حفظ سلامت دستگاه گوارش کمک می‌کند.

آلوی خشک منبع خوبی از آهن ( آهن گیاهی ) است و برای جلوگیری از کم خونی بسیار مفید است.

آش آلو برای درمان اختلال حواس و دیابت مفید می باشد.

شربت آلو برای مبتلایان به منژیت مفید است.

آلو ملین ، صفرابر، مسکن عطش ، دافع بلغم و تب بر است.

مصرف این میوه برای اشخاصی که مبتلا به انگل معده، جوش های تازه و مترشح، گلودرد، ورم کلیه، سنگ کلیه، کم خونی، یبوست، خشکی معده، نقرس، اسید اوریک، چربی خون، تصلب شرائین، سرطان، جوش سیاه، اوره ، خارش پوست، سردرد، ترک لب و دهان و بدبوئی آن، آرتروز، تلخی دهان، ناراحتی های عصبی و کبدی، چسبندگی پلاکتهای خون ، استسقاء و مسمومیت می باشند مفید است.

درمان کننده بیماری کبدی، دفع کننده اوره، اسیداوریک و چربی خون است.

آلوی خشک، خون را طبیعی کرده و درد مهلک را از بین می برد.

مصرف آلو آن هم به صورت ناشتا در تقویت اعمال کلیه ها و رفع یبوست بسیار مفید است.

انواع آلو یا آلوچه تازه برای مبتلایان به سوء هاضمه مزمن و ضعف اعصاب، بسیار نافع است زیرا ملین خوب و محرک دستگاه تغذیه است و عملش برای تمام اعضای بدن موثر است و باید جزو سبد غذایی اشخاصی که مبتلابه رماتیسم و نقرس و تصلب شرائین هستند، قرار گیرد.

مالیدن یک عدد آلوی خیس شده در داخل دهان کودکان برای درمان برفک بسیار موثر است

مصرف آلو در پیشگیری از پوکی استخوان مفید است.

برای درمان یبوست باید شب ۱۰ دانه آلو و ۵ دانه انجیر در یک لیوان آب خیس نموده و صبح ناشتا و یا آخر شب میل شود.

درمان بیماری‌ های کبدی: ۱۰ صبح و ۵ عصر میل شود. البته آلو تازه یا خشک خیس کرده بهتر است.

آلو دفع کننده اوره، اسید اوریک و چربی خون می باشد، صبح ناشتا خیس کرده از آن استفاده شود.

کسانی که بیماری قند دارند سعی کنند آلو بمکند.

آلو برای کسانی که گرفتگی عروق دارند مفید می باشد.

برای درمان بیماری آسم رنج می‌برند از صبح تا شب ۱۰ دانه آلو بمکند.

کسانی که کم خون هستند آلو را به صورت خیس کرده ده صبح میل کنند.

آلو، دردهای فصلی را تسکین داده و برطرف کننده درد مفاصل است.

کسانی که در زندگی شکست‌هایی خورده‌اند و این شکست‌ها باعث ضعف عمومی بدن آنها شده است خوب است که از خیس کرده آلو صبح ناشتا استفاده کنند برای درمان ضعف عمومی بدن مناسب است.

برای درمان سردردهای گرم قبل از غذا آلوی تازه یا خشک میل شود.

برای خرد کردن سنگ مثانه از صمغ آلو ۶ بار یعنی هر ۳ ساعت یک حبه نیم گرمی در دهان گذاشته و مکیده شود.

برای دفع کرمهای معده آب آلو بخارا صبح ناشتا بنوشید نصف لیوان به مدت ۴ روز هر روز صبح ناشتا خورده شود.

برای درمان ورم گلو و تقویت لثه از پخته و جوشانده برگ و ساقه آلو به صورت غرغره استفاده شود.

برای درمان تصلب شرائین از خیس کرده آلو صبح ناشتا استفاده کنند. ۱۰ عدد آلو در یک لیوان آب و یک قاشق غذاخوری گلاب اضافه شود و در صبح ناشتا میل کنند.

آلو بوی بد دهان را از بین می‌برد.

ارزش غذایی:

هر صد گرم از بخش خوراکی (میوه های) آلو دارای حدود 192 کیلوژول (46 کیلوکالری) انرژی، 11.42 گرم کربوهیدرات ها، 9.92 گرم قندها، 1.4 گرم فیبر، 0.28 گرم چربی، 0.7 گرم پروتئین، 17 میکروگرم ویتامین آ، 190 میکروگرم بتاکاروتن، 73 میکروگرم زآزانتین و لوتئین، 0.028 میلیگرم تیامین (ویتامین ب1)، 0.026 میلیگرم ریبوفلاوین (ویتامین ب2)، 0.417 میلیگرم نیاسین (ویتامین ب3)، 0.135 میلیگرم ویتامین ب5، 0.029 میلیگرم ویتامین ب6، 5 میکروگرم اسید فولیک (ویتامین ب9)، 9.5 میلیگرم ویتامین ث، 0.26 میلیگرم ویتامین ای، 6.4 میکروگرم ویتامین کا، 6 میلیگرم کلسیم، 0.17 میلیگرم آهن، 7 میلیگرم منیزیوم، 0.052 میلیگرم منگنز، 16 میلیگرم فسفر، 157 میلیگرم پتاسیم، 0.1 میلیگرم روی و 2 میکروگرم فلوراید می باشد.

تکثیر:

افزایش آنها بیشتر به طریق پیوند و تا حدودی به وسیله قلمه زدن و خوابانیدن انجام می گیرد.

از دانهال های هلو، زردآلو، بادام و خود آلو و گوجه می توان برای پایه استفاده کرد. در آمریکا، پایه هلو نتیجه بهتری داده و مرسوم تر است. استفاده از گیلاس چینی سبب ایجاد درختان پاکوتاه می شود.

هشدار:

مصرف میوه هایی نظیر آلوزرد به علت آنکه پوست آنها کنده نمی‌شود عاملی دخیل در دل درد به ویژه در کودکان است، بنابراین تا حد ممکن از مصرف این میوه ها با پوست خودداری کنید.

به علت اینکه بیشتر این میوه ها آلوده به انواع سموم هستند، حتی نمی‌توان با شستشوی آنها مطمئن شد که این میوه ها تمیز هستند در نتیجه مصرف آلو و دیگر میوه های شبیه آن عامل مهمی در انتقال عفونت ویروسی به کودکان هستند.

نوع خشک این میوه، در جای خشک و خنک یا در یخچال به‌ مدت ۶ ماه قابل نگهداری است.

آلوی وحشی برای معده مضر است.

آلو برای سرد مزاجان و کسانی که نفخ شکم دارند مضر است.

آلو (نام علمی: 'Prunus domestica')

درختی است دارای میوه که انواع گوناگونی دارد از قبیل آلو قطرهطلا، آلو سیاه، آلو بخارا، آلو قیسی، آلو مویزی، آلوی کوهی و آلوچه.

گوجه سبز نوعی از آلو میباشد که در ایران پر طرفدار است.

شرایط کاشت

دامنه جغرافیائى پراکندگى آلو و گوجه از سایر میوههاى خزاندار گستردهتر است و گونههاى مختلف آنها در سراسر نیمکره شمالی، بهصورت بومی، وجود دارند. در حال حاضر، سه گونه از این میوه در تمام دنیا کشت مىشود. اغلب ارقام تجارتى متعلق به گروه آلوى اروپائى – .P. domestica L هستند. این گروه، بومى جنوب شرقى اروپا بوده بیش از ۲۰۰۰ سال است که زیر کشت در آمده است و پوست صاف تنهاش آن را از سایر گروهها مشخص مىسازد. گروه دوم به نام آلوى ژاپنى -. P. salicina Lindl معروف است و در حقیقت بومى چین مىباشد. این گروه، حتى در جوانى داراى پوست ساقه خشن است. گروه سوم آلوى آمریکائى است که شامل چندین گونه که همگى بومى آمریکاى شمالى هستند، مىباشد. اکثر این گونهها وحشى هستند و تنها یک گونه بهنام آمریکانا -.P.americana Morsh داراى تعدادى رقم اهلى مىباشد. ارقام این گروه، در برابر سرما، از سایر گروهها مقاومتر مىباشند و داراى میوههائى به رنگ زرد یا طلائى با پوست نسبتاً کلفت مىباشد.

گیاهشناسى

آلو و گوجه متعلق به جنس Prunus از خانواده Rosaceae مىباشند.

شرایط اقلیمی و خاکی

از نظر مقاومت در برابر سرماى زمستانه، انواع آلو و گوجه مشابه سیب وآلبالو هستند و نیازهاى سرمائى آنها بر حسب رقم با ۵۰۰ تا ۱۸۰۰ ساعت دماى کمتر از هفت درجه سانتىگراد برآورده مىشود.

این گیاهان بهطور کلى خاکهاى لمونى شنى را ترجیح مىدهند و خاکهاى سنگین و مرطوب را بهتر از دیگر میوههاى هستهدار تحمل مىکنند.

تولید میوه

شکوفه آلو و گوجه بهصورت جانبى روى چوب یکساله شاخههاى معمولى و سیخکها ظاهر مىشود. تقریباً تمام ژاپنى و آمریکائى و نیمى از ارقام اروپائى خودسترون هستند و نیاز به درختان گردهزا دارند. گردهافشانى در کلیه ارقام بهوسیله حشرات، مخصوصاً زنبور عسل، انجام مىشود.

نوع هرس

پس از هر شکلدهی، اکثر ارقام تا سن ۱۲ سالگى نیاز به هرس مجدد ندارند ولى در آن سن، بهدلیل متراکم شدن شاخساره، باید آنها را هرس کرد. ارقام ژاپنى چون چوبهاى آنها نرمتر و میوههاى آنها بزرگتر است به هرس شدیدترى نیازمند مىباشند.

روشهاى تکثیر

ازدیاد آلو و گوجه، بیشتر به طریق پیوند و تا حدودى بهوسیله (قلمهزدن) و (خوابانیدن) انجام مىگیرد. از (نهالهاى بذری) هلو، زردآلو، بادام، خود آلو و گوجه را مىتوان بهعنوان پایه استفاده کرد. در آمریکا، پایه هلو نتیجه بهترى داده و مرسومتر است. استفاده از گیلاس چینى باعث ایجاد درختان پاکوتاه مىشود.

شرایط کاشت

بر حسب رقم و میزان رشد آن، فاصله درختان آلو و گوجه ۷-۵ متر مىباشد. در کشورهاى خارج توانستهاند در شرایط بسیار مناسب تا ۳۵ تن در هکتار محصول برداشت کنند ولى در ایران معمولاً میزان محصول از ۷-۳ تن در هکتار تجاوز نمىکند.

کاشت درخت آلو را میتواند در ابتدا با درخت گلدانی، درخت ریشه باز، کاشت هسته و نیز کاشت بخشی بریده شده از درخت انجام دهید. برای کسب اطلاعات بیشتر این مقاله را مرور کنید.

پرورش درخت آلو، سرگرمی مرفهی است. درست مانند دیگر گرایشهای باغبانی، پرورش درختان میوه بسته به گونه و تنوعشان، روشهای تخصصی خود را میطلبند. معمولاً درختان آلو را زمانی که نهالهای ۲ ساله و نابالغ هستند به فروش میرسانند. بهتراست زمان انتخاب محل کاشت، جایی از باغچه را انتخاب کنید که خاکش خوب زه کشی شده بوده و روزانه حداقل ۸ تا ۱۰ ساعت نور آفتاب دریافت کند. این مقاله دستورالعملهای سادهای را دربارهی چگونگی کاشت درختان آلو در اختیارتان قرار داده، مضاف بر اینکه اطلاعات پایه و اساسی تکثیر و نگهداری از این درختان نیز در آن لحاظ گردیده است. در آب و هوای گرم، درختان آلو بایستی مرتباً تا سقف ۳ سانتی متر در هفته آبیاری شوند. در تیر و مرداد ماه آلوها رسیده میشوند.

دستورالعمل

بلافاصله بعد از دریافت نهال، ریشههایش را در داخل سطل آب قرار دهید. حداقل ۲ ساعت بگذارید بماند تا آب کافی دریافت کند. فقط ریشهها بایستی زیر آب باشند.

به منظور بررسی ریشه، درخت را از آب درآورید. بیشتر خاک فشرده بایستی با آب نرم شده باشد. ریشههایی را که آسیبدیدهاند یا به شکلی نا معمول بلندند را ببرید. جهت تسهیل گردش هوا، ریشهها را پخش کرده و اطراف ریشه مرکزی را خلوت کنید. ریشهها را در داخل ظرف برگردانده و پایین تر قرار دهید. سطل و درخت را کناری بگذارید.

گودالی را بکنید که پهنایش ۲ برابر ریشههای بازشدهی گیاه باشد و درعینحال به همان عمقی باشد که گیاه در باغ یا باغچه اولیه کاشته شده بود. معمولاً در روی تنهی درخت یک خط مشخصی وجود دارد که نشان میدهد تا کجا در زیر خاک بوده است.

درخت را از سطل آب خارج کنید و با ریشههای کاملاً باز و پخش در اطرافش، داخل گودال قرار دهید. سپس آن را با یک دست نگهدارید و با دست دیگر گودال را پرکنید.(شاید برای این کار نیاز باشد که کسی کمکتان کند.). اگر خاک منطقه نیاز به اصلاح و یا تقویت دارد، مثلاً اگر خیلی گلی یا ماسهای بوده یا فاقد مواد مغذی مورد نیاز گیاه است، ممکن است خاک مخصوص گلدان را نیز لازم باشد در این مرحله اضافه کنید. اگر شما از کیفیت خاک مطمئن نیستید، برای محکمکاری هم که شده، می توانید خاک مخصوص گلدان را نیز به گودال بریزید. دو بیل از خاک گلدان را با خاکی که از گودال برداشته بودید ترکیب کنید. از این مخلوط برای پر کردن گودال و پوشاندن ریشهها تا پایینتنه استفاده کنید.

به آرامی و با کمک پشت بیل خاک روی گیاه را فشرده و از صاف بودن درخت مطمئن شوید. سپس درخت را آب دهید و یک لایه کاه مالچ به آن بیفزایید. زمین اطراف درخت بایستی تا عمق حدود ۳ سانتی متر مرطوب باشد. بعد از آب دادن، ۵ دقیقه صبر کنید تا خاک خیس بخورد و بعد با انگشتتان چک کنید که آب تا چه عمقی به خاک نفوذ کرده است. اگر دیدید لازم است، آب بیشتری دهید.

یک چوب به ضخیم را در کنار تنه قرار داده و چند سانتیمتر آن را داخل زمین فرو کنید. با یک طناب تنه درخت و چوب را به هم وصل کنید و نگذارید فاصلهی بین آنها از ۵ سانتیمتر فراتر رود. بستن درخت به چوب کمک میکند که درخت پایدارتر بوده و رشد کنترل شده تری داشته باشد. اجازه دهید که این ستون چوبی درجایش بماند تا زمانی که تنهی درخت قطورتر شده و با ستون چوبی مستقیماً برخورد کند. برای یک نهال ۲ ساله، یک سال طول میکشد تا این برخورد صورت گیرد. با فرارسیدن سال سوم یا چهارم، دیگر نیازی به ستون کمکی نخواهید داشت.

نکات و هشدارها

درختان آلو بایستی در اوایل بهار و بعد از گرم شدن هوا و درست زمانی که خاک به اندازهی کافی خشک و آمادهی کشت است، کاشته شوند.

زمان مناسب برای افزودن کود در فروردین ماه است که معادل یک فنجان کود را بصورت دایره ای به قطر ۹۰ سانتیمتری در پای درخت باید بپاشید. این عمل را دوباره در اوایل خرداد و ابتدای مرداد تکرار کنید و البته این بار نصف فنجان کود اضافه کنید. سال بعد دو فنجان کود شیمیایی، در اوایل فروردین و شهریور، به درخت دهید. در فروردین سال دوم به بعد، برای هر سال رشد درخت، یک فنجان کود به درخت داده (اما برای یک درخت بالغ این مقدار از ۱۰ فنجان نباید تجاوز نکند) و در شهریور هر سال نیز برای هر سال رشد درخت یک فنجان کود به درخت بدهید (اما برای یک درخت بالغ این میزان نباید از ۴ فنجان تجاوز کند.)

هرگز درختان آلو را چسبیده به هم یا نزدیک به دیگر گیاهان نکارید. در زمان بلوغ درخت، به منظور داشتن فضای کافی جهت حرکت در اطرافشان(برداشت محصول و نگهداری)، همین طور در اختیار داشتن فضای کافی برای سیستم ریشهای و به منظور ارتقای سلامت درخت، بایستی فضایی معادل ۶ متر در اطرافش خالی باشد.

اجازه ندهید که شاخههای درختان آلوی کنار هم در یکدیگر گره بخورند و سد راه هم شوند. در صورت ضعف در نگهداری این درختان، شاخهها و حتی ریشههای آنها ممکن است به ساختمانهای اطراف نیز تجاوز کنند.

لیست علاقه مندیها (0)
لیست مقایسه (0)
سبد من (0)